به ما ملحق شوید
02145482000
واتس‌‌آپ

آلرژی

میلیون ها نفر از مردم در سرتاسر دنیا مبتلا به آلرژی هستند. به عنوان مثال وقتی فصول تغییر می کند شما ممکن است دچار سرفه یا عطسه زیادی شوید یا ممکن است خارش و حساسیت های چشمی مثل سوزش چشم در هنگام گردگیری خانه و یا برخورد با حیوانات خانگی را تجربه کرده باشید و یا شاید دچار خس خس سینه در هنگام خوردن غذای خاصی شوید.

آلرژی به یک سری واکنش های غیر طبیعی بدن اتلاق می شود که در آن سیستم ایمنی بدن به بعضی از مواد بی ضرر به نام آلرژن واکنش نشان می دهد. واکنش های آلرژیک با توجه به نقاطی که درگیر می کند، بیماری های آلرژیک مختلفی را ایجاد می کند. امروزه بیماری های آلرژیک متفاوتی وجود دارد که از مهم ترین بیماری های آلرژیک می توان به بیماری هایی مانند :

  • بیماری آسم
  • رینیت آلرژیک (حساسیت فصلی)
  • درماتیت آتوپیک (اگزمای آتوپیک)
  • کونژکتیویت آلرژیک(آلرژی چشم)
  • آلرژی غذایی
  • آلرژی دارویی
  • آنافیلاکسی

اشاره نمود.

دلایل بروز بیماری های آلرژیک:

برخی از فاکتور ها در بروز بیماری های آلرژیک بسیار مهم است. از جمله این فاکتور ها عبارتند از :

  • تغییرات اقلیمی
  • افزایش آلودگی هوا
  • افزایش دما در کره زمین
  • طولانی شدن فصول گرده افشانی
  • کاهش عفونت ها
  • تغییر در عادات غذایی

آزمایشات مربوط به آلرژی:

روش های مختلفی جهت تشخیص آلرژی وجود دارد که از آن جمله آزمایش خون تست های پوستی پریک و پچ و تست خونی رست شایعتر می باشند.

آزمایش خون شامل:

شمارش سلولهای خونی و بررسی تعداد سلولهای ائوزینوفیل و بازوفیل

آزمایشات هومورال جهت اندازه گیری IgE  تام و اختصاصی می باشد.

آزمایش حساسیت پوستی:

این آزمایش 3 نوع دارد:

1- تست خراش پوستی:

در این تست حساسیت، میزان کمی از ماده مشکوک به حساسیت زایی روی پوست قرار داده شده، سپس پوست خراشیده میشود یا اینکه به وسیله سوزن در پوست سوراخ های بسیار سطحی ایجاد  می گردد، به طور یکه ماده آلرژی زا بتواند از طریق این سوراخها یا خراشیدگی ها وارد پوست شود. اگر پس از گذشت مدت مشخصی پوست آن ناحیه قرمز شده و دچار خارش گردد (که اصطلاحاً گفته می شود “پوست دچار کهیر شده است”)، معمولاً پزشک نتیجه میگیرد که بیمار نسبت به آن ماده آلرژی زا حساسیت دارد، به چنین واکنشی در برابر ماده حساسیت زا، واکنش مثبت گفته می شود.

2- تست حساسیت زیر پوستی یا اینترادرمال:

تست حساسیت زیرپوستی زمانی انجام می شود که بیمار نسبت به ماده حساسیت زا در تست خراش پوستی که در بالا معرفی شد، واکنش خاصی نشان ندهد، ولی پزشک همچنان به آن ماده به عنوان عامل ایجاد حساسیت مشکوک باشد.

در این آزمون حساسیت سنجی، مقدار کمی از ماده مشکوک به حساسیت زایی به زیر پوست بیمار تزریق می شود. تست زیرپوستی نسبت به تست خراشی دارای حساسیت بالاتری است اما همچنین مثبت کاذب بیشتری نیز دارد به این معنا که ماده ای را که فرد به آن حساسیت ندارد، به عنوان عامل حساسیت زا نشان دهد.

3- پچ تست یا تست پچ پوستی:

برای انجام پچ تست، ماده آلرژی زا روی یک پد (بالشتک) قرار داده شده و این پد به مدت ۲۴ تا ۷۲ ساعت روی پوست قرار می گیرد. پچ تست برای شناسایی نوعی حساسیت پوستی به نام درماتیت تماسی Contact Dermatitis ) ) مورد استفاده قرار می گیرد.

آیا آزمایش پوستی برای تشخیص آلرژی بی خطر است؟

آزمایش های پوستی ممکن است اندکی باعث درد و سوزش شوند اما افرادی که این آزمایش ها را انجام داده اند از آنها به عنوان آزمایش های غیر آزار دهنده و قابل تحمل یاد می کنند. به ندرت پیش می آید که کل بدن به آزمایش های پوستی واکنش نشان دهند اما اگر موارد زیر اتفاق افتاد حتما به پزشک خود گزارش دهید.

  • تب
  • سرگیجه
  • مشکل در تنفس
  • راش ها یا جوش های پوستی پراکنده
  • ورم صورت، لب ها و دهان
  • مشکل در بلع

پس از انجام آزمایش های پوستی:

پزشک یا پرستار شما همه عصاره آلرژن ها را از روی پوست شما پاک می کنند و علامت گذاری ها را با استفاده از الکل تمیز می نمایند. شما ممکن است به یک کرم کورتیزون خفیف برای تسکین خارش نیاز داشته باشید.

اگر شما آزمایش پَچ (Patch test) را انجام داده باشید، بر روی چسب روی بدن شما باند استریل قرار می گیرد، این نواحی نباید خیس شوند بنابراین نباید شنا و حمام کنید. وقتی شما بعد از چند روز مجددا به دکتر مراجعه می کنید با توجه به نتیجه آزمایش برای شما راهکار های درمانی مناسب را انتخاب می کند.

آزمایش حساسیت خونی:

آزمایش های خونی برای تشخیص آلرژی به طور معمول برای حداقل ۱۰ محرک آلرژی که از جمله متداول ترین آلرژن ها هستند انجام می شود ازجمله آنها می توان به مایت (هیره) گردوغبار منزل، مو و کرک حیوانات خانگی، درختان، علف ها و قارچ ها که بسته به محل زندگی شما متفاوت هستند، اشاره کرد. این آزمایش ها در تشخیص آلرژی های غذایی نیز می توانند کمک کننده و کاربردی باشند.

رایج ترین نوع تست حساسیت خونی با استفاده از روش :

enzyme-linked immunosorbent assay

که به اختصار به آن تست حساسیت الایزا ( ELISA ) یا ( EIA ) گفته میشود انجام می گردد. در این تست، میزان نوعی آنتی بادی به نام “ایمیونوگلوبین ای” یا به اختصار IgE اندازه گیری می شود. این آنتی بادی ماده ای است که بدن در واکنش به برخی از مواد حساسیت زای خاص تولید می کند. میزان IgE در افرادی که برخی مواد حساسیت داشته یا به آسم مبتلا هستند، معمولاً بیشتر است. علاوه بر آزمایش گفته شده در بالا که رایج ترین تست حساسیت خونی است، برخی آزمایش های دیگر نیز وجود دارند؛ از جمله تست Radioallergosorbent که به اختصار به آن تست رست ( RAST ) گفته می شود و نیز تست ربایش ایمونواسی که به آن ImmunoCAP یا UniCAP یا Pharmacia CAP هم گفته می شود. این آزمون ها گاهی علاوه بر آزمون ELISA ، به منظور کسب اطلاعات بیشتر درباره عامل حساسیت زا مورد استفاده قرار می گیرند.

آزمایش الایزا میزان آنتی بادی های نشات گرفته از آلرژن را در خون شما اندازه گیری می کند. در این آزمایش با استفاده از آنتی بادی ها و تغییر رنگ، ماده مورد نظر مشخص می شود.

آزمایش رادیوایمونواسی هم متعاقب آنتی بادی های نشات گرفته از آلرژن به منظور تشخیص محرک های ایجاد کننده آلرژی در بدن استفاده می شود.

روش Immuno CAP نسل چهارم روش RAST میباشد که قابلیت اندازه گیری IgE اختصاصی 650 آلرژن را دارد و از طرف WHO به عنوان روش استاندارد طلائی (Gold Standard) تست های آزمایشگاهی (In vitro) برای آلرژی معرفی شده است.

انجام تست های آلرژی به دو صورت انجام می شود:

1- پانل آلرژن:

پانل های آلرژن می تواند شامل آلرژن های تنفسی، غذایی، شغلی یا محیطی و بومی هر منطقه باشد. هر پانل شامل بیست آلرژن است که روی یک نوار نیتروسلولوزی تثبیت شده اند.

 2- دیسک آلرژن :

در این روش با استفاده از دیسک های مخصوص هر نوع آلرژن و انجام روش الایزا (درمجاورت دیسک های کنترلی) شدت واکنش بیمار نسبت به آن آلرژن خاص بررسی می گردد. مزیت اصلی این روش این است که میتوان آزمایش را برای یک نوع خاص آلرژن و یا هر ترکیبی از آلرژن ها که درخواست گردد انجام داد.

علت استفاده از آزمایش های خونی برای تشخیص آلرژی:

اولویت برای  انجام آزمایش های تشخیص آلرژی به طور کلی ابتدا با آزمون های پوستی (آزمایش پوستی پریک) می باشد اما در بعضی از مواقع به علت عدم امکان برقراری شرایط لازم برای انجام آزمایش پوستی پریک بر روی بیمار و یا برای تعیین دقیق مقدار آنتی بادی ها علیه آلرژن ها باید از آزمایش های خونی برای تشخیص آلرژی استفاده شود.

 آزمایش خونی آلرژی در موارد زیرتوصیه می شود:

  • اگر شما در حال مصرف داروهایی باشید که در نتایج آزمایش های پوستی تداخل ایجاد می کنند و نمی توانید مصرف این داروها را برای چند روز قطع کنید.از جمله این داروها می توان به آنتی هیستامین ها، استروئید ها و داروهای ضد افسرگی خاصی اشاره کرد.
  • اگر شما نمی توانید خراش های ناشی از سوزن را در آزمایش های پوستی آلرژی تحمل کنید.
  • اگر شما شرایط قلبی نامساعدی دارید.
  • اگر شما آسم کنترل نشده دارید.
  • اگر شما مبتلا به اگزما، درماتیت، سوریازیس و بیماری های پوستی شدید هستید.
  • اگر شما احتمالا به آزمایش های پوستی واکنش های شدیدی نشان می دهید یا سابقه شوک های خطرناک آلرژیک دارید که آنافیلاکسی نامیده می شوند.

همچنین پزشک شما ممکن است درخواست آزمایش ها خونی تشخیص آلرژی را توصیه نماید تا مشخص شود درمان آلرژی (ایمونوتراپی) شما به چه میزان موثر بوده است. آزمایش های آلرژیک ممکن است همچنین نشان دهند که آلرژی شما شدید تر شده است یا خیر!

نتایج آزمایش های تشخیص آلرژی:

یک نتیجه مثبت برای آزمایش های خونی تشخیص آلرژی به این معنا می باشد که آنتی بادی های اختصاصی آلرژن (ماده حساسیت زا) در خون شما تشخیص داده شده و این موضوع می تواند نشانه ای از آلرژی باشد.

آزمایش های خونی نشان خواهند داد که شما دقیقا به چه چیزی حساسیت دارید. البته شایان ذکر است در بعضی از موارد شما ممکن است نتیجه مثبت به یک آلرژن داشته باشید ولی هرگز آن آلرژن منجر به واکنش آلرژیک در بدن شما نشود.

یک نتیجه آزمایش منفی بدین معنا است که شما احتمالا بیماری آلرژی واقعی ندارید. یعنی سیستم ایمنی شما احتمالا به آزمایش های آلرژیک واکنش نشان نداده است. البته در بعضی از موارد ممکن است شما به رغم تشخیص بیماری آلرژی توسط پزشک معالج دارای نتایج آزمایش خونی منفی باشید.

نتایج آزمایش خونی تشخیص آلرژی شما باید توسط یک متخصص آلرژی تفسیر شود، پزشک شما در هنگام تشخیص آلرژی علائم و سابقه پزشکی شما را نیز در نظر می گیرد.